شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر شکرگزاری و شادی شاعر از رسیدن به مقامی جدید و خوشایند هستند. شاعر از مطرب میخواهد که درباره این خوشحالی و رسیدن او به سرایی بنوازد و همچنین از شادی و غم کهنه صحبت میکند. او شادی را تجلیل کرده و غم را فراموش کرده است.
از فضل خدا چونکه رسیدم بسرایای مطرب ازین رسیدن من بسرای
هوش مصنوعی: از لطف و رحمت خداوند که به موفقیت رسیدم، ای مطرب، شادمانی و سروری این دستاورد را با آواز و نوا بگو.
ای شادی دل،نوبت خود از سر گیروی غم تو کهن گشته ای آخر بسرای
هوش مصنوعی: ای شادمانی دل، نوبت تو فرا رسیده، و ای غم، تو کهنه شدهای، حالا زمان آن است که از یاد بروی.