شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌گوید که نباید کنترل زندگی و انتخاب‌های خود را از دست بدهیم. باید به محبت و ارتباطات با دیگران اهمیت دهیم و از فرصت‌ها بهره برداری کنیم، زیرا هر لحظه زندگی می‌تواند فرصت طلایی باشد. تصریح می‌کند که زمان و روزگار عبث و بی‌فایده است، پس بهتر است به اصل و هویت خود بچسبیم.
سر رشته اختیار از دست مدهیعنی سر زلف یار از دست مده
هوش مصنوعی: دستت را از کنترل کردن اوضاع خالی نگذار، یعنی توجه و وابستگیات به معشوق را از دست نده.
مقصود زامر کن فکان هستی تستبی فایده روزگار از دست مده
هوش مصنوعی: هدف را چنان تعیین کن که وجود تو بیمعنا نشود، ارزش روزهایی که میگذرد را از دست نده.