قصیدهٔ شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این متن به فلسفه وجود و عدم، همچنین به معنای زندگی و توجه به حقیقت می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که وجود چیزی پایدار نیست و هر آنچه وجود دارد از بین می‌رود. او این را با توصیفاتی درباره خداوند و قدرت او نشان می‌دهد و تأکید می‌کند که هیچ‌چیز جز خداوند نمی‌تواند سبب پایداری در دنیا باشد.
شاعر همچنین به انسان‌ها warning می‌دهد که به مسائلی که ارزش ندارد، دل نبندند و به دنبال دانش و حقیقت بروند. او می‌گوید که زندگی مادی و دنیوی بی‌فایده است و تنها کسانی که با عقل و درایت خود را از بند جهل و دنیازدگی رها کنند، می‌توانند به معنای واقعی زندگی دست یابند.
در نهایت، شاعر از خواننده می‌خواهد که از جهل و خرافات پرهیز کند و دل خود را به اهداف برتر بسپارد، تا بتواند به حقیقت و فهم عمیق‌تری دست یابد.
چون همی بوده‌ها بفرسایدبودنی از چه می‌پدید آید؟
هوش مصنوعی: زمانی که همه چیزهایی که بودهاند از بین بروند، چگونه چیزی جدید به وجود میآید؟
زانکه او بوده نیست و سرمدی استکانچه بوده شود نمی‌پاید
هوش مصنوعی: چون او وجود ندارد و جاودانه است، هرچه به وجود آید، ماندگار نخواهد بود.
وانچه نابوده نافزوده بودنافزوده چگونه فرساید؟
هوش مصنوعی: هر چیزی که وجود ندارد و به آن افزوده نشده، چگونه میتواند از بین برود یا کاهش یابد؟
پس جهان تا ابد بفرسایدگر نفرساید ایچ نفزاید
هوش مصنوعی: اگر جهان از بین برود، تا ابد فرسوده خواهد شد؛ ولی اگر چیزی به آن افزوده نشود، دیگر نیازی به نگرانی نیست.
گرهی را که دست یزدان بستکی تواند کسی که بگشاید؟
هوش مصنوعی: هر دشواری و مسئلهای که خداوند به وجود آورده، هیچکس نمی‌تواند آن را حل کند.
ننگری کاین چهار زن هموارهمی از هفت‌شوی چون زاید؟
هوش مصنوعی: به این فکر نکن که این چهار زن همیشه از مرد هفتخوان زاییده میشوند.
هر کسی جز خدای در عالمگر به جای زنان بود شاید
هوش مصنوعی: هر کسی غیر از خدا در این دنیا اگر به جای زنان بود، احتمالاً چنین فرقی نمیکرد.
وین کهن گشته گند پیر گراندل ما می چگونه برباید!
هوش مصنوعی: این پیر کهنه و سنگیندل ما چه طور میتواند غمها را از دل بزداید؟
ای خردمند، پس گمان تو چیستکاین دوان آسیا کی آساید؟
هوش مصنوعی: ای خردمند، نظر تو چیست؟ آیا این دو آسیاب آرام خواهند گرفت؟
آنگهی کانچه نیست بوده شودیا چو این بوده‌ها فرو ساید؟
هوش مصنوعی: آنگاه که آنچه وجود ندارد، به وجود میآید یا اینکه مانند این موجودات، از میان خواهد رفت؟
دل به بیهوده‌ای مکن مشغولکه فلان ژاژخای می‌خاید
هوش مصنوعی: دل را به چیزهای بی‌فایده مشغول نکن، چون آنچه را که میخواهی، بی‌فایده است.
در طعامی چرا کنی رغبتکه اگر زان خوری تو، بگزاید؟
هوش مصنوعی: چرا به غذایی تمایل داشته باشی که اگر آن را بخوری، باعث ضررت شود؟
گر بماند جهان چه سود تو را؟ور نماند تو را چه می‌باید؟
هوش مصنوعی: اگر جهان بماند، برای تو چه فایدهای دارد؟ و اگر جهان نماند، تو چه نیازی به آن داری؟
هر که رغبت کند در این معنیدل بباید که پاک بزداید
هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهد به این موضوع وارد شود، باید قلبش را از هر آلودگی پاک کند.
زانکه چون دست پاک باشد سختهمی از انگبین نیالاید
هوش مصنوعی: چون دست پاک و خالص باشد، به سختی میتوان به چیزهای ناپاک و نادرست دست زد.
گرد این کار جز که دانا راگشتن او خرد نفرماید
هوش مصنوعی: تنها کسی که دانا است میتواند درباره این مسائل قضاوت کند و کسی که نادان است در مورد آن صحبت نمیکند.
وانکه با زشت‌روی دیبه و خزگرچه خوب است خود بننماید
هوش مصنوعی: کسی که با چهرهای زشت و لباسی قیمتی همراه است، هرچند خود زیبا به نظر میرسد، زیباییاش را نشان نمیدهد.
هر که مر نفس را به آتش عقلاز وبال و بزه بپالاید
هوش مصنوعی: هر کسی که با استفاده از عقل و تفکر، خطرات و گناهان نفس خود را از بین ببرد و خود را از آنها پاک کند، میتواند به موفقیت و رهایی دست یابد.
شاید آنگه کز این جوال به کیلاندک اندک برو بپیماید
هوش مصنوعی: شاید به تدریج و به آرامی از این بسته عبور کند.
وگرش نیست مایه، بر خیرهآسمان را به گل نینداید
هوش مصنوعی: اگر چه چیزی برایش نیست، اما آسمان را به بخار هم نمیسازد.
نرسد برچنین معانی آنکحبّ دنیا رخانش بمخاید
هوش مصنوعی: این جمله می‌گوید که عشق به دنیا و زیباییهای آن، اجازه نمیدهد به چنین معانی عمیق و ارزشمندی دست یابیم. به عبارتی، وابستگی به لذتهای دنیوی مانع از درک معانی والا و معتبر میشود.
ای گراینده سوی این تلبیسشعر من سوی تو چه کار آید؟
هوش مصنوعی: ای کسی که به دنبال درک شعر من هستی، این گفتهها و بیان من برای تو چه سودی دارد؟
تو که بر خویشتن نبخشائیجز تو بر تو چگونه بخشاید؟
هوش مصنوعی: تو که هرگز به خودت رحم نمیکنی، چگونه ممکن است دیگران بر تو رحم کنند؟
گر دل تو چنانکه من خواهممر چنین کار را بیاراید
هوش مصنوعی: اگر دل تو هم مانند دل من اینچنین بیاراید،
تبر پند من به جهد و به رفقشاخ جهل تو را بپیراید
هوش مصنوعی: تلاش و کوشش من با آرامش و مهربانی، باعث میشود که نادانیهای تو از بین برود و اندیشهات روشنتر شود.
منگر سوی آن کسی که زبانشجز خرافات و فریه ندارید
هوش مصنوعی: به کسی نگاه نکن که تنها حرفهای بیپایه و دروغ میزند.
بخلد پند چشم جهل چنانکروی بدبخت دیبه بشخاید
هوش مصنوعی: چشمی که نادانی را میبیند، مانند چهرهی بدبخت را در پردهای از ابریشم پنهان می‌کند.