قصیدهٔ شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس تنهایی و یأس پرداخته و به مقایسه تضادها می‌پردازد. وقتی تنها بوی گربه دوست داشتنی‌اش در ذهن او می‌آید، درونش به شکل ویرانه‌ای تبدیل می‌شود. از طرفی، مرغی که لاغر است بهتر از ترب پخته است و کاه دودار نیز به آن بدی عود نمی‌رسد. به طور کلی، شاعر حسرت و ارزش چیزهای ساده و کوچک در زندگی را بیان می‌کند.
چو تنها بُوی گربه‌ات مونس آیدبه ویران درون جغد مسعود باشد
هوش مصنوعی: وقتی تنها بویی از گربه‌ات به مشام برسد، در دل ویرانی، جغدی به نام مسعود حضور خواهد داشت.
به از تُربِ پخته بُوَد مرغ لاغربه از کاه دود، ار چه بد، عود باشد
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که برخلاف چیزهای بیارزش و بیفایده، برخی چیزها حتی با وجود سادگی، ارزش بیشتری دارند. مرغ لاغر که از ترب پخته شده، به مراتب بهتر از دود کاهی است که ارزش چندانی ندارد، حتی اگر عود باشد. این نشان میدهد که کیفیت و ارزش واقعی در سادگی و اصل بودن یک چیز نهفته است.