قصیدهٔ شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: در این شعر، habl کننده به شمایل و توهماتی که برآمده از دنیا و وعده‌های ظاهری آن اشاره دارد. او می‌فرماید که این وعده‌ها، همچون باد و بی‌پایه‌اند و تنها گمراه‌کننده هستند. به انسان توصیه می‌کند که به جای وابستگی به این وعده‌ها، از قید و بندهای دنیوی رهایی یابد تا حقیقت واقعی خود را بشناسد. همچنین هشدار می‌دهد که زندگی حقیقی در نگهداری از دین و معنویت است و نباید به سودهای دنیوی که در واقع هیچ ارزشی ندارند، دل بست.
وعدهٔ این چرخ همه باد بودوعده رطب کرد و فرستاد تود
هوش مصنوعی: این دنیا فقط وعده‌های توخالی و بیاساس می‌دهد و در نهایت چیزهایی را به تو میفرستد که به واقعیت نمیرسند.
باد شمر کار جهان را که نیستتار جهان را به جز از باد پود
هوش مصنوعی: باد به عنوان نیرویی موثر در جریان زندگی و تغییرات جهان شناخته میشود. در واقع، هیچ چیز در دنیا جز تأثیر باد وجود ندارد. این بیان نشان می‌دهد که همه چیز تحت تأثیر نیروهای طبیعی و تغییرات محیطی است و میتوان به این صورت به بررسی و تحلیل زندگی پرداخت.
دانا داند که ندارد به طبعآتش او جز که ز بیداد دود
هوش مصنوعی: آگاه میداند که آتش او هیچ چیز جز دود ناشی از ستم ندارد.
زود بیفگن ز دلت بند آزتا شوی از بندگی آزاد زود
هوش مصنوعی: زود دل خود را از وابستگیها رها کن تا بتوانی از قید و بندها آزاد شوی.
جان تو مایه است و تنت سود کردسود به مایه همی آباد بود
هوش مصنوعی: جان تو ارزشمند است و جسمت بهرهای به همراه دارد. بهرهگیری از این ارزشمند، زندگی را آباد میسازد.
مایه نگه‌دار به دین و مخورانده این سود مپرساد سود
هوش مصنوعی: همیشه دین و ایمان خود را حفظ کن و برای نگرانیهایت دلخوش نباش. به دنبال سود شخصی نباش زیرا ارزش اصلی در ایمان است.
بس که نوشتی و نویساد از آنچنیز چنین کس منویساد سود
هوش مصنوعی: از بس که نوشتهای و نوشتهام، هیچکس مانند من اینگونه نمینویسد و سودی نمیبرد.