تناجی
ناصرخسرو قبادیانی

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۳

چو شمشیر بایدت بود، ای برادر،به جای بدی بد به جای خوشی خوش
دو پهنیش چون آب نرم است و روشندو پهلوش ناخوش چو سوزنده آتش