شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و وفای به معشوق می‌پردازد. شاعر از لحظاتی یاد می‌کند که می‌توان با یاد یا نگاه معشوق دلش را شاد کرد، اگرچه می‌داند که معشوق ممکن است او را ترک کند. او احساس می‌کند که نمی‌تواند به سادگی ناله و فریاد کند و از دلش می‌خواهد که دیگر کسی صدای غم او را نشنود. شاعر مستی عشق را با مرگ مشابه می‌داند و به این نتیجه می‌رسد که در جایی که باید عشق ورزید، دیگر نمی‌تواند امیدی به شادی داشته باشد. در نهایت، او از ملامت زاهدان و عدم درک آن‌ها از عشق و زیبایی واقعی شکایت می‌کند و به عنوان یک عاشق، نمی‌تواند به راحتی نسبت به وفاداری معشوق امیدوار باشد.
از راه وفا گاه ز ما یاد توان کردگاهی به نگاهی دل ما شاد توان کرد
هوش مصنوعی: گاهی میتوانی با وفا بودن به یاد ما بیفتی و گاهی نیز با یک نگاه ساده دل ما را شاد کنی.
صید دل من لایق تیغ تو اگر نیستاز بهر خدا آخرش آزاد توان کرد
هوش مصنوعی: اگرچه شکار دل من شاید لایق شمشیر تو نباشد، اما به خاطر خدا میتوانی در نهایت او را رها کنی.
عالم مگر از ناله به رحم آورم ای دلفریاد ، چه با خویِ خداداد توان کرد
هوش مصنوعی: ای دل، آیا جز با ناله و فریاد میتوانم عالم را متاثر کنم؟ چه کار میتوانم بکنم که با خوی و سرشت الهی برابری داشته باشد؟
زین بعد کسی ناله من نشنود آریتا چند مگر ناله و فریاد توان کرد
هوش مصنوعی: از این به بعد هیچکس صدای نالهی من را نخواهد شنید. آری، تا کی می‌توان فریاد زد و ناله کرد؟
مستم زمی عشق چنان کز پی مرگمصد میکده ، از خاکِ من آزاد توان کرد
هوش مصنوعی: من به قدری غرق در عشق هستم که حتی اگر مرگ به سراغم بیاید، باز هم میتوانم از خاک خودم رهایی پیدا کنم و به یک میخانه بروم.
انصاف کجا رفت ببین مدرسه کردندجایی که در آن میکده بنیاد توان کرد
هوش مصنوعی: انصاف کجا رفته که در جایی که باید مکانی برای علم و آموزش باشد، مدرسان مشغول به کار هستند، اما به جای آن، باید به فکر میکده و بادهنوشی باشیم؟
منمای به زاهد تو ره کوی خراباتاین ره نه به هر بوالهوس ارشاد توان کرد
هوش مصنوعی: به زاهد نشان نده که به کدام سمت میروی؛ چرا که این مسیر به راحتی در اختیار هر کس بیتوجهی نیست.
با غیر صفایی مه من عهد وفا بستدل را به چه امید دگر شاد توان کرد
هوش مصنوعی: در غیاب زیبایی محبوبم، زندگی کردن و دل شاد کردن چه معنا دارد؟ با چه امیدی میتوانم دوباره به شادابی برسم؟