شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس درد و رنج یک ملت در بند است که با وجود مشکلات فراوان، همچنان به زندگی و امید ادامه می‌دهند. شاعر به سرنوشت تلخ و خوار و زاری مردمش اشاره می‌کند و از این می‌گوید که با وجود غم‌های زیاد، هنوز شاد و خرسندند. او همچنین از هویت و وجود آنان به عنوان مردمی با مناعت و همت سخن می‌گوید و این مفهوم را مطرح می‌کند که پیشرفت و ارتقاء تنها با تلاش و فداکاری ممکن است. شاعر در نهایت به جاودانگی نام و یاد مردمش تأکید می‌کند، حتی اگر در دنیای کهنه باقی بمانند.
ای که پرسی تا به کی دربند دربندیم ماتا که آزادی بود دربند در بندیم ما
هوش مصنوعی: اگر میپرسی که تا کی در قید و بند هستیم، باید بگویم تا زمانی که آزادی وجود دارد، ما همچنان در محدودیت هستیم.
خوار و زار و بی‌کس و بی‌خانمان و دربه‌دربا وجود این همه غم، شاد و خرسندیم ما
هوش مصنوعی: با وجود تمام مشکلات و غمها، ما همچنان شاد و خوشحال هستیم، حتی اگر در شرایط سخت و بیپناهی به سر ببریم.
جای ما در گوشهٔ صحرا بُوَد مانند کوهگوشه‌گیر و سربلند و سخت‌پیوندیم ما
هوش مصنوعی: ما در گوشهای از صحرا قرار داریم و مانند کوهی هستیم که در گوشهای ایستاده و سربلند، و به سختی به هم متصل هستیم.
در گلستان جهان چون غنچه‌های صبحدمبا درون پر ز خون در حال لبخندیم ما
هوش مصنوعی: در باغ جهانی مثل غنچه‌های صبحگاهی هستیم که با وجود درد و رنجی که در دل داریم، هنوز در حال لبخند زدنیم.
مادر ایران نشد از مرد زاییدن عقیمزان زن فرخنده را فرزانه فرزندیم ما
هوش مصنوعی: مادری که ایران را به دنیا آورده، از مردان عقیم نشده و ما فرزندان آن زن با سعادت و خردمند هستیم.
ارتقاء ما میسر می‌شود با سوختنبر فراز مجمر گیتی چو اسفندیم ما
هوش مصنوعی: رشد و پیشرفت ما تنها در صورتی امکانپذیر است که تمام وجودمان را برای هدفمان فدا کنیم، مانند بخار عطر که از چوب اسفند خارج می‌شود.
گر نمی‌آمد چنین روزی کجا دانند خلقدر میان همگنان بی‌مثل و مانندیم ما
هوش مصنوعی: اگر این روز به وقوع نمیپیوست، مردم چگونه میتوانستند بفهمند که ما در میان همنوعان خود بینظیر و بیهمتا هستیم؟
کشتی ما را خدایا ناخدا از هم شکستبا وجود آنکه کشتی را خداوندیم ما
هوش مصنوعی: خدایا، کشتی ما به دلیل ناخدای نادان و ناوارد از هم پاشید، در حالی که خود ما مالک و صاحب آن بودیم.
در جهان کهنه ماند نام ما و فرخیچون ز ایجاد غزل طرح نو افکندیم ما
هوش مصنوعی: در این دنیا، نام ما و شاعر فرخی باقی خواهد ماند، چرا که ما با سرودن غزل، سبکی نو را ایجاد کردیم.