شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نقد سیاستمدارانی می‌پردازد که فاقد علم و تجربه کافی هستند و به راحتی نمی‌توانند رهبری کنند. او تأکید می‌کند که این افراد، چه به لحاظ اخلاقی و چه در عمل، ناتوان هستند و باید از مسئولیت‌های خود کنار گذاشته شوند. شاعر همچنین اشاره دارد که مردم باید خوبی و بدی را از عمل شخصیت‌ها شناسایی کنند و به ارزش واقعی انسان‌ها پی ببرند. او به فریبندگی برخی افراد که با آنها سخن می‌زنند هشدار می‌دهد و تأکید می‌کند که حقیقت باید در برابر نور و واقعیت قرار گیرد.
در سیاست آنکه شاگرد است طفلِ مکتبی راکی به استادی تواند خویش سازد اجنبی را
هوش مصنوعی: در سیاست، کسی که هنوز تجربه کافی ندارد و تنها یک دانشآموز است، چگونه میتواند فردی غریبه و نا آشنا را به استاد و مربی تبدیل کند؟
این وَجیه‌ُالْمِلّه‌ها هستند قاصِر یا مُقَصِّربرکنید از دوششان پاگون صاحب‌منصبی را
هوش مصنوعی: این افراد با نفوذ و مهم هستند، اما یا ناتوان یا کمکاری کردهاند. بنابراین، باید افرادی را که در مقامهای بالا قرار دارند، از مسئولیتهایشان برکنار کرد.
پای بنهادند گمراهانه در تیهِ ضلالتپیروی کردند هر قومی که شیخانِ صبی را
هوش مصنوعی: مردم هر قوم که به دنبال رهبران نادرست و گمراهی رفتند، به اشتباه در راهی گام گذاشتند که به بیراهگی و انحراف آنها انجامید.
خوب و بد را از عمل ای گوهری بشناس قیمتکز نُبی بشناختند آزادگان قدرِ نَبی را
هوش مصنوعی: خوبی و بدی را از رفتار خود شناسایی کن، زیرا ارزش افراد آزاد را از روی اعمالشان میسنجند، نه فقط بر اساس جایگاهشان.
از فسون آنان که با ما دم زنند از نوع‌خواهیروبه‌روی آفتاب آرند ماهِ نَخشَبی را
هوش مصنوعی: کسانی که با ما صحبت میکنند، با تظاهر و فریب به ما نزدیک میشوند، در حالی که با آرزوهای خود در برابر حقیقت و واقعیت، که مانند آفتاب روشن است، مانند ماهی نقرهای، تنها به خیال و رویا میپردازند.