شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نقد وضعیت اجتماعی و اقتصادی ایران می‌پردازد. او به سرپرستان و قدرتمندانی که از ثروت و تلاش دیگران بهره‌برداری می‌کنند، حمله می‌کند و از فساد و بهره‌کشی در جامعه سخن می‌گوید. شاعر به وضوح نشان می‌دهد که کارگران و دهقانان تحت فشار قرار دارند و وضعیت جهانی تحت تاثیر سرمایه‌داری است. او خواهان انتقام و تغییر وضعیت موجود است و به غارت بیت‌المال ملت توسط ثروتمندان اشاره می‌کند. در نهایت، او امید به تغییر و بیداری را با تکیه بر نیروی کارگران و مردم ایران مطرح می‌کند.
سرپرست ما که می‌نوشد سبک رطل گران رامی‌کند پامال شهوت دسترنج دیگران را
هوش مصنوعی: سرپرست ما که نوشیدنی گران به دست میگیرد، با شهوت و ولع، زحمات و تلاشهای دیگران را نادیده میگیرد و پایمال می‌کند.
پیکر عریان دهقان را در ایران یاد ناردآنکه در پاریس بوسد روی سیمین‌پیکران را
هوش مصنوعی: دهقان در ایران با بدن عریان خود به یاد دارد که در پاریس، زیباییهای زنانه را میبوسند.
شد سیه روز جهان، از لکهٔ سرمایه‌داریباید از خون شُست یکسر باختر تا خاوران را
هوش مصنوعی: روزگار تاریک و غمانگیز شده است، از زشتیهای سرمایه‌داری باید همه جا را پاک کرد تا بتوانیم از غرب تا شرق به زندگی بهتر دست یابیم.
انتقام کارگر ای کاش آتش برفروزدتا بسوزد سربه‌سر این تودهٔ تن‌پروران را
هوش مصنوعی: ای کاش آتش برپا شود تا این گروه از تن‌پروران را که فقط به فکر رفاه خود هستند، بسوزاند و عذاب دهد.
غارتِ غارتگران گردید بیت‌المالِ ملّتباید از غیرت به غارت داد این غارتگران را
هوش مصنوعی: باید به غارتگران اجازه داد که بیت‌المال ملت را غارت کنند، زیرا این خود نوعی از غیرت است که به آنها پاسخ داده شود. در واقع، این غارتگری نباید بیپاسخ بماند و ما باید به نوعی واکنش نشان دهیم.
مادر ایران عقیم آمد برای مرد زادنهمچو زن‌ها پیروی کن صنعت رامشگران را
هوش مصنوعی: مادر ایران نتوانست فرزندانی برای مردان به دنیا بیاورد، پس همچون زنان باید به هنر و مهارت شادیآوران و نوازندگان توجه کند و از آنها پیروی کند.
نوک کلک فرخی در آمهٔ خون شد شناورتا که طوفانی نماید، این محیط بیکران را
هوش مصنوعی: نوک قلم فرخی در دریای خون شناور شده تا بتواند طوفانی به پا کند و این فضای وسیع را تحت تأثیر قرار دهد.