شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف درد و رنج بشر و حوادث تلخ زندگی اشاره دارد. شاعر با استفاده از تصاویری زیبا، ناتوانی انسان‌ها و اثرات منفی زندگی را نشان می‌دهد. او به ویژه به خون شهیدان و زحمات طبقات ضعیف جامعه اشاره می‌کند و از ظلم و نابرابری‌ها سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر به تلخی‌های زندگی و تأثیر آن بر خاک و سرنوشت انسان‌ها پرداخته و انتقاد خود را نسبت به تاریخ و ظلم‌ها در آن بیان می‌کند.
این نیست عرق کز رخ آن ماه جبین ریختخورشید فلک رشته پروین به زمین ریخت
هوش مصنوعی: اینکه عرقی که از چهره آن ماه زیبا میریزد، نیست؛ بلکه این نور درخشان که میبینید، پرتوهای خورشید است که به زمین افتاده.
دیگر مزن از صلح و صفا دم که حوادثدر خرمن ابناء بشر آتش کین ریخت
هوش مصنوعی: دیگر درباره آرامش و دوستی صحبت نکن، زیرا حوادث و مشکلات در زندگی انسان‌ها باعث بروز دشمنی و کینه شده است.
زهری که ز سرمایه به دم داشت توانگردر کام فقیران به دم بازپسین ریخت
هوش مصنوعی: شخصی که از ثروت و سرمایهی خود بهرهمند است، با بخشش و نیکیاش به نیازمندان، از آنچه دارد، به آنها کمک می‌کند و در واقع به آنها محبت و مهربانی میورزد.
هر قطره شود بحری و آید به تلاطماین خون شهیدان که به نزهتگه چین ریخت
هوش مصنوعی: هر قطره خون شهیدان میتواند به مانند دریا بزرگ شود و به طوفانی تبدیل گردد، این خونها که در میدان جنگ ریخته شده، باعث ایجاد شور و هیجان و تلاطم میشوند.
از نقشه گیتی شودش نام و نشان محوهر کس که پی محو بشر طرح چنین ریخت
هوش مصنوعی: اگر کسی در پی نابودی انسان‌ها باشد، نام و نشانی از او در دنیا باقی نمیماند.
با اشک روان توده زحمتکش دنیادر دامن صد پاره خود در ثمین ریخت
هوش مصنوعی: با اشکهای روان، درد و رنج کارگران و زحمتکشان این دنیا را در آغوش خود جمع کرده و به خاک میریزد.
هر خاک مصیبت که فلک داشت از این غمیکجا به سر فرخی خاک نشین ریخت
هوش مصنوعی: تمام دردهایی که آسمان به خاطر این غم داشت، در یک جا بر سر فرخی، کسی که در خاک نشسته، ریخته شد.