شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر دل‌شکستگی و ناامیدی در جامعه است. شاعر با استعاره‌هایی چون "جهان نمای درستی دل شکسته" و "زبان بسته" به زوال حقیقت و رکود اشاره می‌کند. او به دو گروه که در حال جنگ هستند و آسیب‌شدیدگان این نبرد اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که هر دو طرف در این جنگ متضرر می‌شوند. امید به صلح و خوش‌خبر بودن را نیز در این اشعار می‌توان مشاهده کرد. شاعر در نهایت به آزادی از قید و بندهای دنیا می‌پردازد و به حالتی از سرخوشی و بی‌علاقگی نسبت به دنیا اشاره می‌کند.
جهان نمای درستی، دل شکسته ماستکلید قفل حقیقت زبان بسته ماست
هوش مصنوعی: جهان واقعی و درست را دل شکسته ما به نمایش میگذارد و تنها راه فهم حقیقتی که در درونمان است، همین دل شکسته است.
مگو چه دانه تسبیح از چه پامالیمکه عیب ما همه از رشته گسسته ماست
هوش مصنوعی: نگو که ما از چه چیزی آسیب دیدهایم و چه مشکلاتی داریم، زیرا نقصهای ما همه ناشی از ارتباط بریده ما با خودمان و اطرافمان است.
دو دسته یکسره در جنگ و توده بدبختدر این مبارزه پامال هر دو دسته ماست
هوش مصنوعی: دو گروه در حال جنگ هستند و در این مبارزه، مردم بیگناه و آسیبپذیر تنها قربانی این درگیریها شدهاند.
نوید صلح امید آنکه می دهد به بشرسفیر خوش خبر و پیک پی خجسته ماست
هوش مصنوعی: خبر خوش صلح، پیامی امیدوارکننده است که به انسانها داده میشود و فرستنده آن، مژده بیاور و کسی است که خوشبختی را به همراه دارد.
نه غنچه باز نه گل بو دهد در این گلشنگواه آن دل تنگ و دماغ خسته ماست
هوش مصنوعی: در این باغ، نه غنچهای باز شده و نه بویی از گل به مشام میرسد. این موضوع نشاندهندهی دلگرم و خسته ماست.
ز قید و بند جهان فرخی بود آزادکه رند دربه‌در و از علاقه رسته ماست
هوش مصنوعی: کسی که از محدودیتهای دنیا رها شده و آزاد است، همانند رند بیخانمانی است که از وابستگیها گریخته است.