شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات و دردهای عاشقانه شاعر اشاره دارد. او می‌گوید که نه تنها با کسانی که به او جفا کرده‌اند، مهر و وفا داشته، بلکه با کسانی که وفادار بوده‌اند، چگونه دچار ناامیدی و درد شده است. شاعر از حسرت و درد فراق یار سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که در غیاب او، هر روز بر عمق احساساتش افزوده می‌شود. او همچنین از زیبایی چشمان معشوق و تأثیر آن بر دل شکسته‌اش می‌گوید و نشان می‌دهد که حتی در فقر و سختی، ثروت واقعی را در عشق و احساسات می‌یابد. در نهایت، شاعر به ناامیدی و یأس ناشی از جدایی و فقدان می‌پردازد، در حالی که حقیقتی عمیق درباره ارزش عشق و احساسات بیان می‌کند.
غم نیست که با اهل جفا مهر و وفا داشتبا اهل وفا از چه دگر جور و جفا داشت
هوش مصنوعی: غم وجود ندارد که با افرادی که به انسان بدی میکنند، محبت و وفا داشته باشم، اما با کسانی که خود وفادارند، چرا باید دچار مشکل و ناراحتی شوم؟
از کوی تو آن روز که دل بار سفر بستدر هر قدمی دیده حسرت بقفا داشت
هوش مصنوعی: در روزی که برای سفر آماده شدم و از خانهات دور شدم، هر قدم که میزدم، چشمانم پر از حسرت و آرزو به سمت پشت سر بود.
همچشمی چشمان سیاه تو نمی کرددر چشم اگر نرگس بیشرم، حیا داشت
هوش مصنوعی: اگر نرگسی با حیا و با شرم در میان باشد، چشمان سیاه تو هرگز باعث حسادت او نمیشود.
هر روز یکی خواجه فرمانده ما گشتیک بنده در این خانه دو صد خانه خدا داشت
هوش مصنوعی: هر روز یک نفر از خدمتگذاران ما به مقام فرماندهی میرسید، در حالی که در این خانه، دو صد بنده وجود داشتند که مثل خانههای خدا بودند.
بی برگ و نوائی نفشارد جگر مردنی با دل سوراخ، دو صد شور و نوا داشت
هوش مصنوعی: بیبرگی و بیصدایی، دل مرد را فشار نمیدهد. حتی اگر دلش پر از درد باشد، باز هم شور و شوق زیادی دارد.
بشکست دلم را و ندانست ز طفلیکاین گوهر یکدانه چه مقدار بها داشت
هوش مصنوعی: دل من شکست و او از روی سادگی ندانست که این گوهر نایاب چقدر ارزشمند است.
با دست تهی پا بسر چرخ برین زدچون فرخی آن رند که با فقر غنا داشت
هوش مصنوعی: با دستان خالی و بدون ثروت به مبارزه و تلاش برای رسیدن به اهدافش پرداخت، مانند فرخی که با وجود فقری که داشت، در دلش ثروت و غنای روحی و فکری احساس میکرد.