شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: شعر بیانگر مشکلات اقتصادی و اجتماعی کشور است. شاعر از فقدان تعادل در واردات و صادرات و وجود فقر بسیار در ایران گلایه می‌کند. او به بی‌مسئولیتی در قبال مشکلات و تاریکی وضعیت فعلی اشاره می‌کند. همچنین به ناتوانی و عدم قابلیت افراد در پیشرفت کشور می‌پردازد و نارضایتی خود را از شرایط اجتماعی و سیاسی ابراز می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که گاهی اوقات ارزش‌های انسانی و شرافت قربانی غرور و خودخواهی می‌شوند.
پیشِ عاقل بی‌تَخَصُّص گر عمل معقول نیستپس چرا در کشورِ ما این عمل معمول نیست
هوش مصنوعی: اگر در حضور فرد عاقل، عملی منطقی و عقلانی نباشد، باید پرسید چرا چنین عملی در کشور ما رواج دارد؟
واردات و صادراتِ ما تعادل چون نداشتهرچه می‌خواهی در ایران فقر هست و پول نیست
هوش مصنوعی: واردات و صادرات ما به هم نمیخورد و متوازن نیست، به همین دلیل در ایران فقر وجود دارد و پول کم است.
با فلاکت مملکت از چار سو پر سائِل استوز برای این همه سائِل کسی مسئول نیست
هوش مصنوعی: مملکت در وضعیتی بد به سر میبرد و از همه جا سوال و درخواست وجود دارد، اما هیچکس مسئولیت این وضعیت را بر عهده نمیگیرد.
بس ز بی‌چیزی جهان تاریک شد در پیشِ چشمچشمِ مردم مبتلای نرگسِ مکحول نیست
هوش مصنوعی: جهان به خاطر کمبود چیزها به شدت تاریک شده است و مردم که به زیباییهای ظاهری وابستهاند، از دیدن حقایق و زیباییهای واقعی ناتوانند.
در برِ دنیای قابل قابلیت هست شرطقابلیت پیش ما ناقابلان مقبول نیست
هوش مصنوعی: در دنیای پرامکانات، برای رسیدن به قابلیت و استعداد، نیاز به شرایط و امکانات خاصی است؛ اما این شرایط برای ما که خود را ناتوان و غیرقابل میدانیم، فراهم نیست و نمیتوانیم به آن دست یابیم.
گر عزیزی خوار شد از بهرِ آزادیِ مصرپیش ملّیون شرافتمند چون زغلول نیست
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر آزادی مصر، عزت و احترام خود را زیر پا بگذارد و در پیش میلیونها انسان شریف مانند زغلول قرار بگیرد، هرگز نمیتواند فردی محترم و عزیز باشد.
کشتهٔ آن قاتلی امروز گشتم کز غرورتا به فردای قیامت یادش از مقتول نیست
هوش مصنوعی: امروز من به دست یکی از قاتلان کشته شدم که به خاطر غرورش به یاد من، قربانی خود، تا روز قیامت نخواهد بود.