شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حال و هوای بهار و شادی‌های آن می‌پردازد. شاعر به اهمیت عمل و اقدام اشاره می‌کند و می‌گوید باید به جای حرف زدن کار کرد. او از نعمت‌های خداوند سخن می‌گوید و به ضرورت شکرگزاری و دستگیری از دیگران تأکید می‌کند. همچنین، در مواجهه با مشکلات میان دو همسایه، پیشنهاد می‌دهد که به خدا پناه ببریم. در نهایت، شاعر از عدم قدردانی خود از عدالت الهی ابراز ندامت می‌کند و بر لزوم اقدام و نیکوکاری تأکید دارد.
بهار آمد و در جام باده باید کردبه فکر ساده من فکر ساده باید کرد
هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده و وقت آن است که در میگساری و خوشی سپری کنیم. باید به افکار ساده و بیپیرایهای که دارم، توجه کنم.
به سرسپرده خود عارفی چه خوش می گفتکه دستگیری از پا فتاده باید کرد
هوش مصنوعی: عارفی به پیرو خود میگفت که باید به کسانی که در سختی و مشکل هستند، کمک کرد و دستشان را گرفت.
بر اسب پیلتن ای شه اگر سوار شدیتفقدی به گدای پیاده باید کرد
هوش مصنوعی: اگر بر اسب بزرگی سوار شدی، باید به یاد داشته باشی که به کسانی که پیاده هستند و به کمک نیاز دارند، نگاهی بیندازی و به آنها توجه کنی.
هزار عقده گشاید اراده و تصمیمپی گرفتن تصمیم اراده باید کرد
هوش مصنوعی: اگر فردی اراده و تصمیم قوی داشته باشد، میتواند هزاران مشکل و بحران را حل کند. برای داشتن تأثیر و موفقیت، باید عزم و اراده را در پیش گرفت.
چو در میان دو همسایه کشمکش افتادبگو به خانه خدا استفاده باید کرد
هوش مصنوعی: وقتی که بین دو همسایه دعوا و مشکل پیش بیاید، باید به خدا پناه برد و از او کمک خواست.
زبون شدیم ز بس وقت کار حرف زدیمزبان به بسته و بازو گشاده باید کرد
هوش مصنوعی: به خاطر گفتگوهای فراوان و بیعملی، حالا وقت آن است که دست به کار شویم و به جای صحبت کردن، اقدام کنیم.
به بنده ای که چو من ای خداندادی هیچز عدل و داد تو شکر نداده باید کرد
هوش مصنوعی: به کسی که مانند من از نعمت‌های تو بهرهمند است و انصاف و عدلت را قدردانی نکرده، باید توجه ویژهای داشته باشی.