شمارهٔ ۹۸ - اولین کابینه سردار سپه
هوش مصنوعی: این شعر به نقد رفتار انسان‌ها در مورد قضا و قدر و عشق پرداخته است. شاعر به کسانی که بدون فکر و مطالعه، قضاوت می‌کنند اشاره دارد و می‌گوید که آنها خواب‌های خود را تعبیر می‌کنند بدون اینکه حقیقت را درک کنند. او به وضعیت خود و سایرین که در عشق کافر شده‌اند، انتقاد می‌کند و می‌پرسد چرا دوباره به آنها اتهام می‌زنند. همچنین به افرادی که با خطرات آشنا هستند، اما ناآگاهانه عمل می‌کنند، و به فساد اجتماعی که با پول رشوه پیوند خورده است، اشاره می‌کند. در نهایت به نابرابری‌ها در جامعه و تسلط پول بر روابط اشاره دارد.
آنان که بی‌مطالعه تقدیر می‌کنندخواب ندیده است که تعبیر می‌کنند
هوش مصنوعی: کسانی که بدون تفکر و بررسی سرنوشت دیگران را پیشبینی می‌کنند، مانند خوابزدگانی هستند که بدون تجربه، تعبیر خواب می‌کنند.
عمری بود که کافر راه محبتیمما را دگر برای چه تکفیر می‌کنند
هوش مصنوعی: ما سالها در عشق و محبت بودهایم و حالا نمیفهمم چرا هنوز به ما بیعلاقهاند و ما را مورد قضاوت قرار میدهند.
بازیگران که با دم شیرند آشناغافل که تکیه بر دم شمشیر می‌کنند
هوش مصنوعی: بازیگرانی که با خطر و چالشهای بزرگ آشنایی دارند، غافلاند از اینکه ممکن است به راحتی در معرض آسیب قرار گیرند، مانند تکیه کردن به یک شمشیر که میتواند خطرناک باشد.
در خاک پاک ری که عزازیل را رُنودبا آب رشوه راحت و تطهیر می‌کنند
هوش مصنوعی: در سرزمین مقدس ری، به شیوهای که عزازیل (شیطان) را با آب و رشوه پاک و تطهیر می‌کنند.
تا زر بود میان ترازو من و ترابا زور آن مساعده تسخیر می‌کنند
هوش مصنوعی: اگر طلا در مقایسه با وزن من و تو وجود داشته باشد، با قدرت و زور میتوانند بر این معامله تسلط پیدا کنند.