شمارهٔ ۱۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و انتخاب‌های صحیح در مسیر عشق می‌پردازد. شاعر از دل می‌خواهد که در عشق با طالع خوشی همراه باشد و به پیروزی دست یابد. او تأکید می‌کند که برای بودن در جمع مردم باید وجود داشت و برای دوستان خوش‌رفتار بود و در برابر دشمنان تسلیم نشد. همچنین، او هشدار می‌دهد که در مقابل مردان خدا نباید از هستی سخن گفت و باید به فروتنی و عدم وجود خود در این راه دامن زد. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که در مسیر عشق باید ثابت قدم و با عزم قوی همچون فرخی باشد تا به هدف نهایی برسد.
ای دل اندر عاشقی با طالعِ مسعود باشچون به چنگ آری ایازی عاقبت محمود باش
هوش مصنوعی: ای دل، در عشق خود به شانس خوشاورد خود توجه کن، زیرا زمانی که به دست آوردی، باید از سرنوشت خود راضی و خوشحال باشی.
پیش این مردم تَعَیُّن چون به موجودیت استگر رسد دستت، به هر قیمت بُوَد، موجود باش
هوش مصنوعی: اگر در جمع اینگونه افراد قرار داری، تنها بر اساس وجودت شناخته میشوی. پس اگر فرصتی برایت پیش آید، هر طور که شده سعی کن وجود داشته باشی و خودت را نشان بدهی.
تا نوازی دوستان را جنّتِ شدّاد شوتا گدازی دشمنان را آتشِ نمرود باش
هوش مصنوعی: برای اینکه دوستانت را به شادی و نعمت برسانی، چون جنّتِ دلپذیری باش و برای آنکه دشمنان را دچار رنج و سختی کنی، مانند آتش سوزان نمرود باش.
پیشِ یکرنگان دورنگی چون نمی‌آید پسندیا چو یزدان پاک یا چون اهرمن مردود باش
هوش مصنوعی: در حضور انسانهای صادق و راستگو، ناپاکی و دورویی جایی ندارد. یا باید به پاکی مانند خداوند متعال باشی یا از هر نوع ناپاکی که شایستهی طرد و رد است، دوری کنی.
تا درآیی در شمارِ کشتگانِ راهِ عشقبا هزاران داغِ دل چون لاله خون‌آلود باش
هوش مصنوعی: زمانی که وارد عشق شدهای، باید با دلی پر از زخم و درد، مانند گل لالهای که خون‌آلود است، در این مسیر حاضری.
پیشِ مردان خدا هرگز دم از هستی مزننیستی را پیشه کن ناچیز شو نابود باش
هوش مصنوعی: در برابر مردان خدا هرگز صحبت از وجود و اهمیت خود نکن، بلکه به جای آن به عدم هویت و بیارزشی خود توجه کن و خود را فراموش کن.
رهروِ ثابت‌قدم، هستی اگر چون فرخیدر طلب با عزمِ ثابت طالبِ مقصود باش
هوش مصنوعی: اگر مثل فرخی در پی هدفی ثابت و با اراده حرکت کنی، در مسیر زندگی به موفقیت میرسی.