شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به احساس ناامیدی و درد شاعر اشاره دارد. او از دوستی که با دشمنانش تصور کرده، می‌گوید و می‌افزاید که اگر می‌دانستیم این دوستی به کینه منجر می‌شود، هرگز از مهر او دل نمی‌کندیم. شاعر به تلخی یادآوری می‌کند که هیچ ثمری جز کینه از این دوستی نصیبش نشده و آرزوی آزادگی و فقر و غنا را به چالش می‌کشد. او همچنین به این نکته اشاره دارد که اگر هدفش پر کردن جیبش بود، مانند دیگران عمل می‌کرد. در نهایت، او خواسته خود را به زیبایی بیان می‌کند و آن را با غم و درد خود در تضاد می‌بیند.
با دشمن اگر میل تو پنداشته بودیمای دوست دل از مهر تو برداشته بودیم
هوش مصنوعی: اگر فکر میکردیم که تو دوست ما نیستی و با دشمنی رفتار میکنی، از عشق و محبت به تو دست میکشیدیم.
دردا که نبودش بجز از کینه ثمر هیچتخمی که ز مهر تو به دل کاشته بودیم
هوش مصنوعی: ای کاش که میفهمیدم که از کینهتوزی جز نتیجهای تلخ حاصل نشده و هیچ seeds (تخم) از محبت تو که در دل کاشته بودیم، باقی نمانده است.
ز آن پیش که آزاد شود سرو تهی دستما پرچم آزادگی افراشته بودیم
هوش مصنوعی: قبل از اینکه آزاد شویم و به استقلال برسیم، ما پرچم آزادی را به اهتزاز درآورده بودیم، حتی اگر در شرایط سخت و دشواری قرار داشتیم.
تشکیل غلط قاعده فقر و غنا گشتای کاش که این قاعده نگذاشته بودیم
هوش مصنوعی: فقر و ثروت به اشتباه قاعدهای را ترتیب دادهاند که ای کاش اصلاً این قاعده را ایجاد نکرده بودیم.
پر ساختن کیسه اگر مقصد ما بودهمچون دگران جیب خود انباشته بودیم
هوش مصنوعی: اگر هدف ما پر کردن کیسه و جمع کردن مال بود، همانند دیگران جیب خود را پر از پول کرده بودیم.
سرلوحه طوفان شده گلرنگ که در آنما شرح دل خون شده بنگاشته بودیم
هوش مصنوعی: در دل طوفان، گلی زیبا به عنوان نشانهای قرار دارد و ما داستان عشق و درد دل خود را در آن به تصویر کشیدهایم.