شمارهٔ ۱۵۶
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس عمیق غم و دلتنگی پرداخته است. شاعر از روزی صحبت می‌کند که با دل به درد دل پرداخته و توصیف می‌کند که چگونه از نظر ظاهری و باطنی مانند تارهای مو آشفته به نظر می‌رسند. او به ناکامی در ابراز عشق و احساسات در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند در فصل گل هستیم، هنوز غمگین و دلتنگ مانده‌ایم.
شاعر از دیگران می‌خواهد که به دل او نگاه کنند و ببینند که عشقش در آن گنجینه‌ای پنهان شده است. در ادامه به این نکته اشاره می‌کند که با وجود تلاش برای آزادی، هنوز هم در برابر ظلم و بیداد قرار دارند. او در نهایت به این فکر می‌رسد که چگونه می‌توان حال و روز مردم بیدار را فهمید در حالی که خودشان در دنیایی از غم و اشک غرق شده‌اند. شعر در کل، حس ناامیدی و تلاش برای درک حقیقت را به تصویر می‌کشد.
موبه‌مو شرح غمت روزی که با دل گفته‌ایمهمچو تار طره‌ات سر تا قدم آشفته‌ایم
هوش مصنوعی: هر جزء از غم تو را روزی که با دل خود بیان کردهایم، به گونهای است که مانند تار موی تو، از سر تا پای ما را در هم ریخته و آشفته کرده است.
فصل گل هم گر دلتنگم نشد وا نی شکفتما و دل تا عمر باشد غنچه نشکفته‌ایم
هوش مصنوعی: فصل شکفتن گلها اگرچه به دل من شوقی نمیآورد، اما ما و دلمان همچنان در پیوند هستیم و تا وقتی عمر داریم، به مانند غنچهای هستیم که هنوز نشکفته.
از شکاف سینه ما کن نظر تا بنگریگنج مهرت را چه سان در کنج دل بنهفته‌ایم
هوش مصنوعی: به تو نگاه کن و ببین چهاندازه عشق تو را در دل پنهان کردهایم.
شاهد زیبای آزادی خدایا پس کجاستمقدم او را به جانبازی اگر پذرفته‌ایم
هوش مصنوعی: خدایا، کیست آن معشوق زیبای آزادی که ما باید برای او جانفشانی کنیم، اگر واقعاً او را پذیرفتهایم؟
تا مگر خاشاک بیداد و ستم کمتر شودبارها این راه را با نوک مژگان رفته‌ایم
هوش مصنوعی: ما بارها این مسیر را با ملاطفت و دقت طی کردهایم تا شاید ظلم و بیعدالتی کاهش یابد.
از کجا دانیم حال مردم بیدار چیستما که یک عمری ز اشک چشم در خون خفته‌ایم
هوش مصنوعی: ما چگونه میتوانیم حال و روز بیداران را بفهمیم، در حالی که یک عمر در دلتنگی و اشک خود غرق شدهایم؟
فرخی باشد اگر در شهر گوش حق‌نیوشخوب می‌داند که ما دُر حقایق سفته‌ایم
هوش مصنوعی: اگر در شهری باشیم که مردم به حقیقت حساسیت دارند و گوش شنوایی دارند، خوب میدانند که ما جواهرات حقیقت را به گرد آوردهایم.