شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که حتی اگر بیچیز و ناتوان باشد، غم و اندوهی احساس نمیکند زیرا نفس وجودش برایش کافی است. او با همین وضعیت ساده و قانعانه زندگی میکند و میگوید که در دست داشتن قناعت، بزرگترین دارایی او در زندگی است.
بی چیزی من اگرچه پا بست مراغم نیست که تاب نیستی هست مرا
هوش مصنوعی: اگرچه در بینهایتی در جا ماندهام و چیزی ندارم، اما نگران نیستم چون توانایی تحمل وجود نداشتن را دارم.
با بی سر و پائی ز قناعت دایمسرمایه روزگار در دست مرا
هوش مصنوعی: با سادهزیستی و قناعت، همیشه ثروت و دارایی روزگارم را در دست دارم.