شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع زوال و ناپایداری مال و ثروت در جهان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که همه چیز در دنیا فانی است و حتی در دوران خوشی، مال و ثروت همگی متعلق به انسان‌هاست. او همچنین به این نکته می‌پردازد که در دنیای مادی، ثروتمند و بی‌پول هر دو در معرض زوال‌اند و در نهایت، نعمت و موقعیت نیز پایدار نیستند.
در ملک جهان زوال مال همه استهنگام خوشی منال مال همه است
هوش مصنوعی: در این دنیا، همه چیز تحت تاثیر زوال و نابودی قرار دارد و در زمان شادی، همچنین میتوان ناکامی و از دست دادن را تجربه کرد.
پامال غنی بود تهی دست چراگر نعمت و جاه و مال، مال همه است
هوش مصنوعی: چرا کسی که ثروتمند است همیشه با پای خود در میان نعمتها و ثروتها حرکت میکند، ولی کسانی که دستشان تهی است به راحتی از این نعمتها بهرهمند نمیشوند؟ با این حال، ثروت، مقام و مال به هیچکس تعلق ندارند.