شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: در این شعر، بیان شده که دنیا مانند یک خانه بزرگ برای همه انسانهاست و این خانه پر از غم و اندوه است. به همین دلیل لذت و شادی در این دنیا محدود است و برای همه افراد قابل استفاده نیست، بلکه مختص به یک نفر نیست.
دنیا چو یکی خانه و جای همه استوین خانه غم سراسرای همه است
هوش مصنوعی: دنیا مانند یک خانه است که همه در آن زندگی میکنند، اما این خانه پر از غم و اندوه برای همه است.
این است که عیش و نوش این خانه تماماز بهر یکی نیست برای همه است
هوش مصنوعی: این خانه مکانی است که خوشی و لذت آن مخصوص یک نفر نیست و همه می توانند از آن بهرهمند شوند.