شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توده مردم هشدار میدهد که جهل بخشی از وجود آنهاست و از آنها میخواهد که از خواب غفلت بیدار شوند. او تأکید میکند که زمان ما به فعالیت و تلاش نیاز دارد، زیرا روز سرنوشت برای همه نزدیک است و نباید از حق خود غافل شوند.
ای توده که جهل در سرشت من و توستهشدار که گاه زرع و کشت من و توست
هوش مصنوعی: ای مردم، که جهل در ذات ما وجود دارد، آگاه باشید که زمان کار و تلاش ما برای به ثمر رساندن و رشد کردن نیز فرا رسیده است.
تا شب پی حق خویش از پا منشینبرخیز که روز سرنوشت من و توست
هوش مصنوعی: تا وقتی که به دنبال حقیقت هستی، تسلیم نشو و از تلاش دست برندار. روزی که در پیش است، سرنوشت تو و من رقم میخورد.