شمارهٔ ۲۰۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و تأثیر موهای محبوبش بر دلش میگوید. او از گلهای که از زلف محبوبش دارد صحبت میکند و به این اشاره میکند که موی محبوبش او را به شدت پریشان کرده و فاصلهای که بین دل و احساساتش وجود داشت را از بین برده است.
دیشب که به پای دل مرا سلسله بوداز دست سر زلف تو ما را گله بود
هوش مصنوعی: دیشب وقتی به یاد دل من بودی، زلف تو باعث شد که ما دلتنگ شویم.
چون موی تو عاقبت پریشانم کردموئی که میان من و دل فاصله بود
هوش مصنوعی: موی تو در نهایت مرا به هم ریخت، همان مویی که بین من و دل من فاصله انداخته بود.