تناجی
فرخی یزدی

شمارهٔ ۲۱۷

تا چون من و شانه باد شیدا نشوددر زلف تو عقده دلم وا نشود
کی سعی و عمل پیشه که بی زحمت و رنجاز بهر کسی گنج مهیا نشود