شمارهٔ ۲۴۷
هوش مصنوعی: این شعر به غفلت انسان اشاره دارد که از زیباییها و حقیقتهای عالم بیخبر است. شاعر به نادانی و بیتوجهی انسان به تفاوتهای روشنایی و تاریکی پرداخته و میگوید که دنیا پر از صدا و نور است، اما انسان به این نعمتها کمتر توجه میکند.
ای غافل نشناخته زنگی از حوروز جهل نداده فرق ظلمت از نور
هوش مصنوعی: ای کسی که از حقیقت آگاهی نداری، همچنان که زنگی، فرشتههای زیبا را نمیشناسی و به واسطه جهل، نمیتوانی تاریکی را از روشنایی تمیز دهی.
عالم همه پر صدا ولی گوش تو کردنیا همه با ضیا ولی چشم تو کور
هوش مصنوعی: دنیا پر از صدا و هیاهو است، اما تو قادر به شنیدن نیستی. همه جا نور و روشنایی وجود دارد، اما تو نمیتوانی ببینی.