شمارهٔ ۲۴۸ - در انتقاد از دادگستری
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف خانه‌ای ویرانه می‌پردازد که در آن روزگاری زندگی می‌شد. شاعر به تضاد بین ظاهر و واقعیت اشاره دارد، زیرا این مکان به ظاهر "عدلیه" نامیده می‌شود ولی در واقعیت ظلم و ستم در آن حاکم است. در پایان، به نوعی از بی‌عدالتی اشاره می‌شود که نام و واقعیت را به هم ریخته است.
این خانه ویرانه که تا نفخه صورچون جغد کند در آن نشیمن منصور
هوش مصنوعی: این خانه خرابه که تا وقتی که در دنیا زندگی وجود دارد، مانند جغد در آن تنگنای زندگی منصور، صدا میزند و به تنهایی خود مینالد.
عدلیه بود به اسم و ظلمیه به رسمبر عکس نهند نام زنگی کافور
هوش مصنوعی: دولت در ظاهر خود را عادل و منصف نشان میدهد، اما در عمل ظلم و ستم میکند. به رغم این دوگانگی، نام نیکی را به کسی که شایستهی آن نیست میدهند.