شمارهٔ ۲۶۴

هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او سر خود را بر روی زمین نرم و گلی گذاشته و با اشک‌هایش به چمن آب می‌دهد. سپس مانند پرنده‌ای در قفس، غمگین و دلتنگ در زیر پر خود پنهان می‌شود. احساس تنهایی و اندوه در این شعر به خوبی بیان شده است.