شمارهٔ ۲۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده بیان میکند که تنها او نیست که از درد و غم دل رنج میبرد؛ بلکه همه انسانها به نوعی دچار درد دل خود هستند. حتی کسی که به نظر شاد میآید، خود از درد و غم دل بیدرمانش آگاه است.
تنها نه منم غمین برای دل خویشکس نیست که نیست مبتلای دل خویش
هوش مصنوعی: نه تنها من در غم خودم هستم، بلکه هیچکس دیگری هم نیست که از درد دل خودش رنج ببرد.
آن را که تو شادکام می پنداریاو داند و درد بی دوای دل خویش
هوش مصنوعی: آن کسی که تو او را خوشبخت و شاد میبینی، خود از رنج و درد بیدرمان دلش باخبر است.