شمارهٔ ۲۷۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از تجربههای خطرناک و سختیهایی که با بیان حقیقت روبهرو شده، سخن میگوید. او احساس میکند که دیگر کسی صدای او را نمیشنود و به همین خاطر به نوعی بیصدا و ناامید شده است.
یک چند گرفتار خطر گردیدمبا گفتن حق گرد ضرر گردیدم
هوش مصنوعی: مدتی در معرض خطرات و مشکلات بودم، اما با ابراز حقیقت، خود را از آسیبها نجات دادم.
گوش شنوا نداشت کس، گشتم گنگفریاد ز بسکه بود کر گردیدم
هوش مصنوعی: هیچکس گوش شنوا نداشت، به همین دلیل من بیصدا شدم و از شدت نا امیدی و بیکسی، دیگر حتی نمیتوانستم فریاد بزنم.