تناجی
فرخی یزدی

شمارهٔ ۲۹۴

تا بر سر حرص و آز خود پا زده‌ایملبخند به دستگاه دنیا زده‌ایم
با کشتی طوفانی بشکسته خویششادیم از آنکه دل به دریا زده‌ایم