شمارهٔ ۳۰۵
هوش مصنوعی: این شعر به تأملی عمیق درباره‌ی شکست‌ها و آسیب‌هایی اشاره دارد که به دلیل کژراهگی‌ها و کینه‌توزی‌ها به ملت و تاریخ ایران وارد شده است. شاعر از زدن مشت به راستگو و اشاره به ضربه‌هایی به شخصیت‌های بزرگ تاریخ مانند جمشید و زرتشت سخن می‌گوید، و به نوعی از ضررهای ناشی از نادرستی‌ها و آسیب‌هایی که به ارزش‌ها و آبروهای ملی وارد شده است، ابراز نگرانی می‌کند.
عمری به دهان راستگو مشت زدیموز راه کژی به شیر انگشت زدیم
هوش مصنوعی: سالها به کسی که راستگو بود، آسیب رساندیم و از راه نادرست، به نیت خودمان اشاره کردهایم.
رفت آبروی کشور جمشید به بادبس آتش کین به خاک زرتشت زدیم
هوش مصنوعی: آبروی کشور جمشید از بین رفت و به باد رفت؛ ما بر اثر آتش کینه، به سرزمین زرتشت آسیب زدیم.