شمارهٔ ۳۵۱
هوش مصنوعی: این متن درباره نابرابری و بی‌عدالتی در جامعه صحبت می‌کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در زندگی، خوشبختی و سعادت باید متعلق به همه باشد، اما در واقعیت اینگونه نیست و تنها عده‌ای خاص از آن بهره‌مند می‌شوند. او به وضعیت بد و تأسف‌بار همه مردم اشاره می‌کند که به خاطر نامردمی و بی‌توجهی به شرافت و حقوقشان در رنج هستند.
دنیا که سعادتش بود مال همهاز چیست که نیست شامل حال همه
هوش مصنوعی: دنیا که همه چیز را برای خوشبختی میخواهد، چرا ثروت و نعمتش تنها برای عده‌ای خاص است و شامل حال همه نمیشود؟
شهری که شرافتش برای جمعی استای وای و دو صد وای بر احوال همه
هوش مصنوعی: در این شهر، عزت و مقام برای عده‌ای خاص است و افسوس و اندوه بر وضعیت همه مردم میافزاید.