شمارهٔ ۲ - خطاب به تاریخ
هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از تاریخ و روایت‌های نادرست آن می‌پردازد. شاعر به بررسی حقیقت و دروغ در تاریخ می‌پردازد و می‌گوید که آنچه به عنوان تاریخ روایت می‌شود، بیشتر افسانه و دروغ است. او از کسانی که از خائنین حمایت می‌کنند و به مظلومان ناسزا می‌گویند، انتقاد می‌کند. همچنین به سیاهی روی کسانی که جنایت می‌کنند اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر حکمرانی جز نارضایی نداشته باشد، باز هم از او رضایت می‌گیریم. به طور کلی، شعر بر بی‌عدالتی و نادرستی‌های تاریخ تأکید دارد.
راستی نبود به‌جز افسانه و غیر از دروغآنچه ای تاریخ وجدان‌کش حکایت می‌کنی
هوش مصنوعی: این جمله به این معنی است که آنچه تاریخ بیان می‌کند، بیشتر به افسانهها و دروغها شباهت دارد و حقیقتی در آن وجود ندارد. تاریخ به نوعی به داستانهای ساختگی و غیرواقعی تبدیل شده است و نمیتوان به آن اعتماد کرد.
بی‌جهت از خادم مغلوب گویی ناسزابی‌سبب از خائن غالب حمایت می‌کنی
هوش مصنوعی: بدون هیچ دلیلی به کسی که شکست خورده توهین می‌کنی، در حالی که از کسی که خیانت کرده و پیروز شده، بیدلیل دفاع می‌کنی.
پیش چشم مردمان چون شب بود رویت سیاهزان که در هر روز ای جانی جنایت می‌کنی
هوش مصنوعی: به خاطر رفتار ناپسند تو، چهرهات برای مردم مانند شب تاریک و ناامید به نظر میرسد، زیرا هر روز به نوعی در حال ارتکاب خطا و جنایت هستی.
از رضا جز نارضایی حکم‌فرما گرچه نیستبعد از این از او هم اظهار رضایت می‌کنی
هوش مصنوعی: تنها نارضایتی از رضا برقراره و حتی اگر در آینده از او راضی باشی، باز هم ناراضی به نظر میرسی.