شمارهٔ ۳ - در زندان ثبت
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از تزیین خود برای روز قیامت و استقبال از مرگ صحبت می‌کند. او به جنگ با زندگی ادامه می‌دهد و از روحانیان آخرت خواسته می‌کند که حقوق و قوانین را بدون خشونت تعیین کنند. در نهایت، شاعر از آزادی و حق‌گویی به عنوان نیرویی پرقدرت یاد می‌کند که می‌تواند بدون زحمت و توهین منتشر شود.
هیچ دانی از چه خود را خوب تزئین می‌کنمبهر میدان قیامت رخش را زین می‌کنم
هوش مصنوعی: آیا میدانی که چرا خودم را به خوبی آراسته می‌کنم؟ برای این است که در روز قیامت، چهرهام را زیبا نشان دهم.
می‌روم امشب به استقبال مرگ و مردوارتا سحر با زندگانی جنگ خونین می‌کنم
هوش مصنوعی: امشب به استقبال مرگ می‌روم و تا صبح با زندگی درگیر میشوم.
می‌روم در مجلس روحانیان آخرتواندر آنجا بی‌کتک طرح قوانین می‌کنم
هوش مصنوعی: به مجالس روحانیان آخرت می‌روم و در آنجا بدون هیچ گونه تنبیه و ضرب و شتم، قوانین و اصول را مطرح می‌کنم.
نامه حق‌گویی طوفان را به آزادی مداممنتشر بی‌زحمت توقیف و توهین می‌کنم
هوش مصنوعی: من دائماً بدون زحمت و با شهامت، صدای حق‌گویی را در برابر طوفان تقابل و سرکوب می‌کنم.