شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و شکوفایی بهار است. در آن توصیف می‌شود که طبیعت با رنگ‌ها و عطرهای مختلف زنده می‌شود. گل‌ها و لاله‌ها در حال شکفتن هستند و شکوفه‌های بادام زیبایی خاصی به محیط می‌بخشند. همچنین، آمده است که ابرها به عنوان نقاش و باد به عنوان عطار، جلوه‌های زیبایی را به باغ‌ها و فضای طبیعت می‌دهند. این بیت‌ها نشان‌دهنده شور و شوق بهار و تغییرات فوق‌العاده آن در طبیعت هستند.
نوبهار از خوید و گل‌آراست گیتی رنگ رنگارغوانی گشت خاک و پرنیانی گشت سنگ
هوش مصنوعی: بهار تازه شروع شده و گل‌ها شکوفه کردند. زمین به رنگهای مختلف ارغوانی درآمد و خاک و سنگها نیز مانند پرنیان زیبا و نرم شدند.
گل شکفت و لاله بنمود از نقاب سرخ رویآن ز عنبر برد بوی و این ز گوهر برد رنگ
هوش مصنوعی: گل شکفت و لاله با رنگ سرخ خود خود را نشان داد. بوی خوشی که از آن به مشام میرسید مانند عطر عنبر بود و رنگ لاله هم به زیبایی گوهر میدرخشید.
شاخ بادام از شکوفه لعبتی شد آزریجام‌های می گرفته برگ‌ها هر سو به چنگ
هوش مصنوعی: شاخ بادام با شکوفه‌های زیبا مانند یک تکه طلا درخشید، و جامهای میگرفته برگ‌ها را در هر طرف جمعآوری کرده است.
ابر شد نقاش چین و باد شد عطار رومباغ شد ایوان نور و راغ شد دریای گنگ
هوش مصنوعی: ابر به عنوان نقاشی از چین ظاهر شده و باد مانند عطار در حال جستجو است. باغ به مکانی از نور تبدیل شده و نهرها همچون دریای گنگ جریان دارد.