تناجی
منوچهری دامغانی

رباعی شمارهٔ ۴

ای کرده سپاه اختران یاری توفخرست جهان را به جهان‌داریِ تو
مَستند مخالفان ز هشیاری توبخت همه خفته شد ز بیداری تو