شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و دلنوازی‌های طبیعت و عشق است. شاعر از جوی آب صاف و زیبا، نور ماه و آفتاب، و نسیم خوش بهاری در بوستان صحبت می‌کند که همه اینها بویی از محبوبش دارند. همچنین به دولتی که یوسف در مصر داشت اشاره می‌کند و آن را به حال و هوای عشق نسبت می‌دهد. شاعر زیبایی محبوب را با ماه در شب مقایسه می‌کند و به احساسات خود اشاره دارد که تمام عشقش به محبوبش معطوف است. در نهایت، به صبر و تمایل در عشق اشاره می‌کند و با تشبیه کمان و تیر، به قدرت عشق و ارتباط نزدیکی که با محبوبش دارد، اشاره می‌کند.
آب نیکویی روان در جوی تستنور ماه و آفتاب از روی تست
هوش مصنوعی: آب خوش و زلالی که در جوی جاری است، نشانه خوبی و زیبایی توست و نور مهتاب و خورشید نیز از وجود تو تابان و روشن است.
در بهاران هر نسیم خوش که هستدر میان بوستان از بوی تست
هوش مصنوعی: در روزهای بهاری هر نسیم خنکی که میوزد، بوی تو در میان باغ به مشامم میرسد.
دولتی کز یوسف اندر مصر بوداز نو آن دولت کنون در کوی تست
هوش مصنوعی: دولتی که به وسیلهی یوسف در مصر شکل گرفت، اکنون دوباره در کنار تو قرار دارد.
ماه در تاریکی شب دیده ایراست همچون روی تو در موی تست
هوش مصنوعی: ماه در شبهای تاریک مانند چهرهات در میان موهایت دیده میشود.
میل تو از سوی من گر هیچ نیستمیل من یکبارگی از سوی تست
هوش مصنوعی: علاقه و خواسته تو نسبت به من اگر هیچ باشد، اما میل و آرزوهای من به طور کامل و یکباره از سمت تو نشأت میگیرد.
گفتی از من صبر کن ای تیر قداین کمان هم در خور بازوی تست
هوش مصنوعی: گفتی که صبر کن و منتظر بمان، اما این کمان هم به اندازه بازوی تو به قدرت نیاز دارد.