شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، بلبلان به باغ رفته و زاغ برای سفر آماده می‌شود. دل لاله به عطر آغشته است و باد به مشکی عطرآگین شده. باغ با باد صبا گفتگو می‌کند و صبح و گل با هم به جهان می‌خندند. بنفشه غمگین است چون سوسن و یاسمن هنوز در بند هستند. گل‌ها تازه می‌شوند و عاقلان از این وضعیت خرسندند. همچنین به تازگی و جوانی اشاره شده است که این حالت، موقتی است. در نهایت، اشاره به تلاش برخی از افراد برای پیوستن به سلطانی بزرگ و آنکه همت و دل او می‌تواند فتنه‌ها را برطرف کند، می‌شود.
بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند
هوش مصنوعی: پرندگان خوشصدا زیباییهای خود را در باغ پخش کردهاند و اکنون مرغ سیاه (زاغ) آماده سفر است.
دل لاله به عبیر آلودنددهن باد به مشگ آگندند
هوش مصنوعی: دل لاله را با عطر خوش خوشبو کردند و دهن باد را با بوی خوش مشگی پر کردند.
باغ با باد صبا هم سخن استچه سخن همدم و هم سوگندند
هوش مصنوعی: باغ با نسیم صبحگاهی به گفتگو نشسته است، زیرا آنها هر دو همدل و همداستان هستند.
صبح و گل خنده‌زنانند به همهر دو بر کار جهان می خندند
هوش مصنوعی: صبح و گل هر دو با ناز و شادی به یکدیگر مینگرند و به تماشا و زیباییهای دنیا می‌خندند.
سوگوارست بنفشه که هنوزسوسن و یاسمن اندر بندند
هوش مصنوعی: بنفشه در غم و اندوه است چون هنوز سوسن و یاسمن در قفس هستند و نتوانستهاند آزاد شوند.
تازه رویند ریاحین الحقعاقلان جز که چنین نپسندند
هوش مصنوعی: گلهای تازهای که برمیخیزند، تنها کسانی که عاقلاند میپسندند و به جز این، کسی این زیبایی را نمیبیند.
تازه رویی به تا چند از غمچون درین دایره روزی چندند
هوش مصنوعی: زیبایی و طراوتت به چه مدت می‌تواند از غم و ناراحتی در این دنیا دور بماند؟ چرا که روزهای خوشی هم در این دنیا محدود و کوتاهاند.
می شتابند وشاقان چمنتا به سلطان جهان پیوندند
هوش مصنوعی: درختان و گل‌ها به سرعت در حال رشد و شکوفایی هستند تا بتوانند به پادشاه عالم ارتباط برقرار کنند.
ارسلان آنکه دل و همت اوبیخ فتنه ز جهان بر کندند
هوش مصنوعی: آرمان و دلنگری ارسلان به قدری قوی است که می‌تواند ناآرامیها و مشکلات دنیا را از ریشه برکند.