شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جاذبه حسن است. شاعر به توصیف چهره معشوق و تأثیر آن بر خود می‌پردازد. او می‌گوید که اگرچه خودش از زیبایی معشوق اثری نمی‌بیند، اما دیگران می‌توانند این زیبایی را ببینند. همچنین اشاره می‌کند که عقل و شکر در عشق باعث افسون او شده‌اند. در نهایت، شاعر به سختی‌های عشق و تأثیرات عمیق نگاه‌های معشوق اشاره می‌کند.
حسن او بار دگر می بینیعکس رخسار قمر می بینی
هوش مصنوعی: زیبایی او را دوباره میبینی و چهرهاش مانند ماه درخشان است.
من نبینم ز دهانش اثریتو بگو هیچ اثر می بینی؟
هوش مصنوعی: من از حرفهای او هیچ نشانهای نمیبینم، تو بگو آیا هیچ نشانهای میبینی؟
از میانش به خدا بر تو دهمهیچ جز بند کمر می بینی
هوش مصنوعی: از دل او به خدا فقط یک چیز به تو میدهم و آن چیزی جز کمربند او نیست که میبینی.
شکرش عقل مرا کرد شکارشکر عقل شکر می بینی
هوش مصنوعی: شکر باعث شد که عقل من به زانو درآید و زیباییهای او را بهخوبی ببینم.
به دلی هم نظری نفروشداین گرانی نظر می بینی
هوش مصنوعی: هیچ دلی به کسی نگاه نمیفروشد، اگر چه نگاه کردن در دنیای پر از مشکلات و گرانی، چیزی نخواهد بود.