شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به جشن و سرور اشاره دارد و از ویژگی‌های خاص یک فرد بزرگ و منحصر به فرد، که او را بزرگترین و یگانه زمان می‌داند، صحبت می‌کند. او برکت‌ها و معجزات این شخص را ستایش می‌کند و خود را در عید او شادمان می‌بیند. همچنین، این ابیات نشان‌دهنده ارتباط عاطفی و معنوی شاعر با این فرد و اهمیت او در زندگی و تاریخ مردم است. شاعر با آرزوی خوشبختی در روز عید، به او تبریک می‌گوید و او را به عنوان نماد عید و خوشحالی معرفی می‌کند.
اتی العید فی حلل من هویوحید الزمان فرید الوری
هوش مصنوعی: عید به دنیای ما آمده، با زیباییهایی که هیچکس شبیهش را ندارد. او مثل یک فرد تنها و بینظیر در زمان و مکان است.
و من بمواهبه المعجزاتامسی مقلد حیدالوری
هوش مصنوعی: من با هدیههای معجزهآسا به مقام و مرتبهای رسیدم که همچون حیدر، دلیر و شجاع شدم.
اهنیک بالعید لا و الذیهداک الی صید صیدالوری
هوش مصنوعی: من به تو عذر نمیزنم، ولی قسم به کسی که تو را به شکار زیباییها هدایت کرده است...
اهنی بک العید طوع الجنانلانک عید لعید الوری
هوش مصنوعی: تو همچون عید هستی که باعث شادی و خوشحالی جانها میشوی، زیرا تو خود عید پرندگان و مخلوقات هستی.