شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش شخصیتی به نام بابک خیرالمآب می‌پردازد. او را به عنوان کسی که در تمامی درها و راه‌ها مددکار و یاری‌رسان است توصیف می‌کند و به صفای وجود او اشاره دارد. وجود او باعث می‌شود که زهره (زرین‌تاج) از جراحت تیغ او به آب آمد، به نوعی او را قوی و دلیر معرفی می‌کند. همچنین، شاعر از بخشش و عطای او در روز عطا و عذاب می‌گوید و آسمان را به خاطر صدق و درستی‌اش به استمداد او می‌خواند. در پایان، او را به عنوان پادشاه بزرگی مانند قزل ارسلان معرفی می‌کند که سلطه‌اش بر جان‌ها است.
یا سید المکرمات بابک خیرالمآبکفی مغیث الوری کفک فی کل باب
هوش مصنوعی: ای سردار بزرگوار، تو بهترین پناهگاه هستی. دستت در هر دری به یاری انسانها میرسد.
ای به صفا برده گوی سایه تو ز آفتابزهره زهره شد ز آتش تیغ تو آب
هوش مصنوعی: تو با صفا و نور خود، سایهات هم به زیبایی زهره درخشان شده است. تیغ آتشین تو باعث شده که آب نیز بخواهد به آسمان برود و از بلندی ببارد.
جودک یوم العطا بأسک یوم العذابفاق دموع السحاب عارض یوم الحساب
هوش مصنوعی: بخشش تو در روز عطا مانند عذاب روز حساب است و اشکهای تو از باران ابری که در روز محاسبه میبارد بیشتر است.
خوانده ترا آسمان از ره صدق و صوابشاه قزل ارسلان خسرو مالک‌رقاب
هوش مصنوعی: آسمان تو را به درستی و صداقت فراخوانده است، ای شاه قزل ارسلان که بر گردنها فرمانروایی.