شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و شادابی صبحگاهان و نقش عشق و می در زندگی انسان است. شاعر به معشوق خود اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که روحش را به حالت آرامش برگرداند. او همچنین به جوانی و فرصت‌های گذرای زندگی اشاره کرده و تاکید می‌کند که بدون عشق و لذت (می)، هیچ موفقیتی به دست نخواهد آمد. شاعر دعوت به زندگی شاداب و لذت‌بردن از لحظات را می‌کند.
یا صبیح الوجه قدحان الصباحوالندامی بین سکران و صاح
هوش مصنوعی: ای روی زیبا، مانند دو جام صبح، در حالی که در بین مستی و بیداری هستم.
ای چو روح تازه آمد وقت آنکروح ما را باز گردانی به راح
هوش مصنوعی: ای تو که مانند روحی تازهنفس به ما وارد شدهای، اکنون زمان آن است که روح ما را به آرامش و سلامتی بازگردانی.
وضع الالسن من اوتار نافاغتنم اوتار الحان قصاح
هوش مصنوعی: زبانها مانند سازی هستند که میتوان از آنها نغمهها و ملودیهای زیبا استخراج کرد. پس فرصتی را که برای خلق و لذت‌بردن از این ملودیها پیش میآید غنیمت بشمار.
عمر گر معشوق خلق عالم استبی‌مِی و معشوق زو ناید فلاح
هوش مصنوعی: اگر عمر به عنوان دوست و محبوب دنیا باشد، بدون شراب و نوشیدنی لذتبخش و در حالی که این محبوب به ما نرسد، راه به جایی نخواهیم برد.