شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش می‌پردازد و از او می‌خواهد که بی‌درنگ و بی‌عذر به سوی او بیاید. او با اشاره به شکوفایی گل‌ها در بهار، از معشوق می‌خواهد که مانند گل‌ها بر دلش اثر نگذارد. شاعر تأکید می‌کند که هیچ عذری پذیرفته نیست و از معشوق می‌خواهد که اگر خواهان بوسه است، آن را بدهد و اگر نوشیدنی دارد، بیاورد. در واقع، او خواهان عشق و زیبایی بی‌پرده است.
اسعد فقد اقبل وجه النهارواقض ذمام الورد والجلنار
هوش مصنوعی: او شادمان است زیرا چهره روز درخشان شده و زمان برداشت گل و انار رسیده است.
ای به دو رخ همچو گل اندر بهارخیز مزن بر دل من نوک خار
هوش مصنوعی: ای کسی که چهرهات به زیبایی گل در بهار میباشد، بر دل من که پر از حسرت و درد است، تیغ نزن.
لن یقبل العذر فلا تعتذراذ لیس هذا ز من الاعتذار
هوش مصنوعی: او بهانه را نمیپذیرد، پس عذر و بهانه نآورید، زیرا این کار مناسب نیست.
بوسه اگر خواهی و گر نی بدهباده اگر داری و گر نی بیار
هوش مصنوعی: اگر میخواهی بوسهای بگیری و اگر نمیخواهی، پس جامی پر از شراب بیاور. اگر شراب داری، وگرنه بیآن هم نیا.