شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوقی که در زمان مهر و محنت است، می‌خواهد که به او باده‌ای بنوشاند و چشمش را از زمانه به دور نگه‌دارد. اشاره به فصل گل و آمدن خزان دارد و زیبایی و لذت نوشیدن باده را ستایش می‌کند. او به شادی و زیبایی جام‌ها در این زمان اشاره می‌کند و از باده‌ای صاف می‌گوید که دل را می‌گشاید. در نهایت، مقایسه‌ای با قدرتمندی و زیبایی از شاهزاده قزل ارسلان می‌کند.
قم فاسقنی فی زمن المهر جانواصرف بصر الخمر عن صرف الزمان
هوش مصنوعی: برو و در زمان عشق به من بنوش و از نگاه به شراب در گذر زمان فاصله بگیر.
موسم گل رفت و درآمد خزانباده گلرنگ در آرید هان
هوش مصنوعی: فصل گل به پایان رسید و فصل پاییز آغاز شد، باده‌ای خوش رنگ و عطرآگین بیاورید.
یا حبذا الراح و یا حبذاحسن اوانیه بهذا الاوان
هوش مصنوعی: این بیت به ستایش خوشی و زیبایی در لحظات و شرایط مختلف اشاره دارد. شاعر از لذت نوشیدنی و زیبایی ظروفی که از آن استفاده می‌کند، ابراز شادمانی می‌کند و به خوبیهای زمان حال اشاره دارد. در واقع، او به این نکته تأکید می‌کند که زندگی و لذتهای آن چقدر زیبا و ارزشمند هستند.
باده صافی خور و بگشای دلچون کف شه زاده قزل ارسلان
هوش مصنوعی: شراب خالص بنوش و دل خود را باز کن، زیرا مانند نرمش و طراوتی که در دستان شاهزاده قزل ارسلان وجود دارد، شادی و زندگی تازهای را تجربه خواهی کرد.