شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات و اندوه شاعر می‌پردازد. شاعر از شادی و سرور ناشی از نوشیدن شراب صحبت می‌کند و به longing (یا شوق و آرزو) برای خوشبختی و رهایی از غم اشاره دارد. او از غم‌های عمیقی که در دل دارد گله‌مند است و اشاره‌ای به کمبود عشق و رحمت در زندگی‌اش می‌کند. همچنین به شخصیتی اشاره می‌کند که می‌تواند در اوج خوبی‌ها و احترام بماند و از او درخواست کمک و رحمتی دارد. در کل، این شعر تلاشی است برای بیان تنهایی، درد و آرزوی آرامش.
قم هات با عز الملحصرفا سلافا فی القدح
هوش مصنوعی: بیا ای قم، که با مقام و ارجمند خود، تنها در جامی نوشیدنی را بیاور.
کز باده می زاید فرحدر سینه غمگین من
هوش مصنوعی: از شراب شادی در دل محزون من میروید.
من رقدة السکر انتبهفاطلب زجاجا واسق به
هوش مصنوعی: خواب عمیق مستی را ترک کن و بیدار شو، برگرد و از بادهای تازه بنوش.
بستان ز من عقل و بدهداد دل مسکین من
هوش مصنوعی: عقل مرا از من بگیر و به جای آن دل بینوا و بیچارهام را به من بده.
یا بدر دام الخیر لکارحم کئیبا قد هلک
هوش مصنوعی: خداوندا، ای ماه پرنور، رحمتت را بر کسی که در اندوه و غم دست و پنجه نرم می‌کند نازل کن، زیرا او به شدت دچار مصیبت شده است.
تا کی کند هجرت نمکدر چشم عالم بین من
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که تا چه زمانی باید به خاطر جدایی یا هجرت، چشم به راه و نگران باشم؛ یعنی درد و غم دوری در دل و چشم من نمایان است.
لا تحترق منی الجنانلا تبل نفسی بالهوان
هوش مصنوعی: اجازه نده که آرزوهایت نابود شوند و خودت را به ذلت نکشان.
کانصاف سلطان ارسلاناز تو بخواهد کین من
هوش مصنوعی: سلطان ارسلان خواهد که انصاف را از تو بخواهد، زیرا من در وضعیتی سخت قرار دارم.