شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او از چشمانش اشک‌های گلگون می‌ریزد و این اشک‌ها به جام شراب می‌افتند. ترکیب اشک با شراب نشان‌دهندهٔ غم و عشق است و او متوجه می‌شود که این درد و اندوه، تنها با خون و عشق می‌تواند شسته شود. به عبارت دیگر، او به شدت با احساسات خود درگیر است و در تلاش برای درک این احساسات است.
دوش از چشمم سرشگ گلگون ره جستدر جام شراب ریخت صد قطره نخست
هوش مصنوعی: شب گذشته، اشک‌های سرخ رنگی از چشمانم به سوی جام شراب سرازیر شد و صد قطره از آن را به داخل جام ریختم.
زان ریختن سرشگ خون اندر جاممعلومم شد که خون به خون خواهد شست
هوش مصنوعی: از آن اشک هایی که از چشمانم ریخته می‌شود، میفهمم که خون، در خون خود شسته خواهد شد.