شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به موهای سپید خود اشاره میکند و میگوید که هیچگونه خجالتی از آن ندارد. او احساس میکند که تنها کسی که بر سرش نشسته و او را تحت فشار قرار داده، زمان است که بیش از سی و دو سال بر او گذشته و هیچکس دیگری برای او اهمیتی ندارد.
ای موی سپید هیچ آزرمت نیست؟بر من بجز از تاختن گرمت نیست؟
هوش مصنوعی: ای موهای سپید، آیا از من ناراحت نیستی؟ جز این که تو با من رفتار سردی داری، چیز دیگری از تو نمیبینم.
بر فرق سرم بیشتر از سی و دو سالبنشستی و از هیچ کسی شرمت نیست؟
هوش مصنوعی: سالهاست که بر سر من نشستهای و از هیچکس خجالت نمیکشی.