شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و متناقضی است. شاعر می‌گوید که وجود عشق در دلش باعث دروغ و مشکل می‌شود و به خاطر این عشق، کارش به هم ریخته است. او به یادآوری قولی اشاره می‌کند که گفته بود جان دادن به غم خوش نیست، اما در واقع این قصدی که به جانش می‌دهد، برای او خوشایند نیست. به طور کلی، شاعر در تلاش است تا تضاد بین عشق و درد را به تصویر بکشد.
چون در دل من تویی دروغم خوش نیستکارم ز تو چون زلف تو درهم خوش نیست
هوش مصنوعی: وقتی در دل من تو هستی، دروغ گفتن به من خوشایند نیست. کار من هم مثل تارهای درهم زلف تو خوشایند نیست.
گفتی خوش نیست جان بدادن به غمای جان خوش این قصد به جانم خوش نیست
هوش مصنوعی: تو گفتی که جان دادن به خاطر غم خوشایند نیست، اما من میگویم که این فکر هم برای جانم خوشایند نیست.