شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به احساس محبت و درد ناشی از جدایی اشاره دارد. شاعر از زیبایی زلف محبوبش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه دلش به خاطر این زیبایی مجذوب شده است. او همچنین از غم ناشی از دوری و دردی که در دلش وجود دارد، سخن می‌گوید. در واقع، هر حلقه زلف محبوبش نمادی از دردی است که او در آن غوطه‌ور است.
چون دلم که زلف یارم خم داشتدر حلقه او رفت و قدم محکم داشت
هوش مصنوعی: وقتی که دل من به خاطر زلفهای یار پیچیده و پر از عشق بود، در دامان او رفت و قدمهایش استوار و محکم بود.
بیچاره ندانست چوبه در نگریستهر حلقه از آن زلف دری در غم داشت
هوش مصنوعی: بیچاره، وقتی به زلف آن معشوق نگاه کرد، هر حلقه از زلفش را مانند دلی در حال غم و اندوه مشاهده کرد.